ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΙΔΡΥΣΕΩΣ
Το 1964 μερικοί συνάδελφοι, κυρίως ναυπηγοί και μηχανολόγοι, που είχαν σπουδάσει, οι πιο πολλοί στην Αγγλία, σκέφθηκαν να ιδρύσουν στον Πειραιά ένα επιστημονικό τεχνολογικό σωματείο και μάλιστα κατά τα πρότυπα των αντιστοίχων αγγλικών ινστιτούτων.
Έγιναν διάφορες προσπάθειες αλλά το επιδειχθέν ενδιαφέρον ήταν μειωμένο, κυρίως λόγω της μικρής σχετικά δραστηριότητος στον τομέα της ναυπηγικής και παραναυπηγικής βιομηχανίας την εποχή εκείνη.
Η προσπάθεια αυτή επανελήφθη το 1966, με επικεφαλής τον διπλωματούχο ναυπηγό κ. Κων. Φιλίππου, ο οποίος ήλθε σε επαφή με Αγγλικά Τεχνολογικά Ινστιτούτα, με σκοπό να δημιουργήσουν ένα κοινό πα¬ράρτημα στον Πειραιά.
Αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής ήταν να γίνει στις 16 Μαΐου 1968 μια ωραία συγκέντρωση στην μεγάλη αίθουσα των συμβουλίων της Εμπορικής Τραπέζης, ευγενώς παραχωρηθείσης υπό του κ. Ανδρεά¬δη.
Στην συγκέντρωση αυτή παρέστησαν τα εν Ελλάδι διαμένοντα μέλη των Αγγλικών Ινστιτούτων, φίλοι της προσπάθειας αυτής καθώς και αντιπρόσωποι των διοικητικών συμβουλίων που έφθασαν ειδικά για τον σκοπό αυτό από την Αγγλία".
Στην πρώτην αυτήν συνάντηση εξητάσθησαν οι δυνατότητες της ιδρύσεως ενός ενιαίου, εν αρχή, παραρτήματος εν Ελλάδι των δύο Ινστιτούτων, ετέθησαν δε οι βάσεις δια την περαιτέρω προώθηση της πρωτοβουλίας.
Εξελέγη ακολούθως μια προσωρινή επιτροπή για την επεξεργασία των λεπτομερειών της ιδρύσεως και οργανώσεως του παραρτήματος.
Η επιτροπή απετελέσθη εκ των κ.κ. Α. Μιχόπουλου, πλοιάρχου Β. Ν. ε.α. ως προέδρου, Κ. Φιλίππου, επιθεωρητού των Lloyds ως γραμματέως και των κ.κ. Ανδριτσοπούλου, αντιπλοιάρχου Β. Ν. της Ε.Ε.Π., Κ. Σταυρίδη, ναυπηγού, Πετροπούλου της Med Lines, Ξενιτίδη, υποπλοιάρχου Β. Ν., Ο. Βαλασάκη, μηχανικού, Σακελλαρίου των Ναυπηγείων Ελευσίνας, Καλδή των Ελληνικών Ναυπηγείων και Γιάγκου της Greek Line ως μελών.
Τον Δεκέμβριο του 1971 (22.12.1971) εγκαταλείπεται η προσπάθεια αυτή, κυ¬ρίως λόγω ορισμένων περιορισμών της ελληνικής νομοθεσίας, τις οποίες τα αγγλικά ινστιτούτα δεν ή¬θελαν να αποδεχθούν.
Τον Ιούλιο του 1972 αποφασίζεται η δημιουργία ενός αμιγούς Ελληνικού Ινστιτούτου. Η προσπάθεια αυ¬τή βρήκε την ηθική συμπαράσταση του συναδέλφου διπλωματούχου μηχανολόγου κ. Μ. Παπαδογιάννη (τότε υφυπουργού Υ.Ε.Ν.) και υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.
Από τον Κ. Φιλίππου, ο οποίος αποτελεί και τον ιδρυτή του Ινστιτούτου, επιστρατεύονται τα ιδρυτι¬κά μέλη, 20 τον αριθμό, όπως προβλέπει ο νόμος.
Ο ίδιος φροντίζει τα ιδρυτικά μέλη να προέρχονται α¬πό όσο το δυνατόν, περισσότερες κατηγορίες τεχνολόγων, που "ζουν από την θάλασσα".
Έτσι, περιλαμ¬βάνονται διπλωματούχοι ναυπηγοί, ηλεκτρολόγοι, μηχανικοί, πτυχιούχοι μηχανικοί, μηχανικοί του εμπο¬ρικού ναυτικού, πλοίαρχοι, ναυπηγοβιομήχανοι, αξιωματικοί του Π.Ν. και του Λ.Σ.
Τα ιδρυτικά μέλη προέρχονται από όλες τις ειδικότητες των ναυτικών τεχνολόγων από τις οποίες, το υ¬πό ίδρυση σωματείο, θα αντλούσε τα μέλη του αργότερα.
Η πρώτη συγκέντρωση γνωριμίας των ιδρυτικών μελών γίνεται στην αίθουσα συμβουλίων του Y.E.N. την Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 1972.
Ο τελικός κατάλογος των ιδρυτικών μελών έλαβε την ακόλουθη μορφή:
Κ. Φιλίππου, Ο. Βαλασάκης, Κ. Δοσόπουλος, Δ. Αναστασιάδης, Α. Παπαδόπουλος, Ι. Γκρινιάτσος, Α. Δόμβρος, Δ. θεοδωρόπουλος, Χ. Σαρηγιαννίδης, Ι. Κόσκορος, Χ. Κωνσταντάρας, Ν. Επιφανειάδης, Π. Τσεμπελής, Α. Σακελλαρίου, Δ. Κουτσομητόπουλος, Μ. Βέττας, Γ. Γράτσος, Α. Τζαμτζής, Σ. Σίμπουρας και Ε. Ζούππας.
Κατά την συγκέντρωση αυτή εκλέγεται και η πρώτη προσωρινή διοικούσα επιτροπή την οποία απετέλε¬σαν οι κ.κ. Γ. Γράτσος, Α. Δόμβρος, Δ. Κουτσομητόπουλος, Σ. Σίμπουρας και Κ. Φιλίππου. Την 12 Μαΐου 1973 δια της 338/1973, αποφάσεως του, το Πολυμελές Πρωτοδικείον Πειραιώς εγκρίνει την ίδρυση του Ινστιτούτου.
Την 4 Ιουνίου 1973 πραγματοποιείται στην Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιώς η πρώτη συνεστίαση των ιδρυτι¬κών μελών και αποφασίζεται το υπό ίδρυση σωματείο να ονομασθεί Ινστιτούτο Ναυτικής Τεχνολογίας.
Η πρώτη και ιδρυτική Γενική Συνέλευση του Ινστιτούτου, έγινε στην Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιώς, την 18 Ιανουαρίου 1974. Εγγεγραμμένα μέλη 60.
Τον Μάρτιο 1981 ψηφίσθηκε η αναμόρφωση του Καταστατικού, που είναι αυτό που ισχύει και σήμερα και προστέθηκε το "Ελληνικό" εμπρός από το "Ι.Ν.Τ..